Over deze site

De teksten onder "Schrijfsels" zijn uitgewerkte opdrachten die ik schreef in het kader van mijn opleiding aan de schrijversacademie (zie "Over mij"). Nu vul ik het blog zo nu en dan aan met wat ik 'eigen werk' noem. Omdat ik ervan wil leren ben ik blij met elk commentaar.


zondag 28 februari 2016

Onprettige familiecontacten


Opdracht: Verteltoon. 
Schrijf drie scènes over een onprettig familiebezoek. Twee scènes in de eerste persoon, één op formele toon, de andere informeel en de derde scène verteld door een afstandelijke verteller in de derde persoon. Maximaal 200 woorden per scène.



Formeel

Ik zit met mijn I-phone in de hand. Ik moet nu toch maar eens een afspraak met mijn ouders maken, maar ik zie er als een berg tegenop. Ik moet ze gaan vertellen van mijn ophanden zijnde echtscheiding en ik ben bang dat ze dat niet kunnen accepteren.

Mijn ouders zijn oerconservatief en trouwe kerkgangers. Ze wonen op een dorp waar de sociale controle groot is. Scheiden doe je in dit dorp niet zónder onderwerp te zijn van vileine roddel en achterklap. Mijn pa en ma leven zó keurig volgens de norm dat zij nooit over de tong zijn gegaan.

Ze zijn trots op mij. Ik ben hun oudste dochter, getrouwd met een geslaagd architect, ik woon in een mooi huis in de stad en heb twee kinderen die dol zijn op oma en opa en dat is wederzijds.

En dan nu die scheiding. Juul en ik hebben de nodige therapeutische sessies achter de rug, maar het gaat niet meer tussen ons. Het zou me niets verbazen als ze me de deur wijzen.



Informeel

Gòh, wat heb ik een knoop in mijn maag. Ik moet het ze gaan vertellen, papa en mama. Ik ga scheiden en ik ben bang dat ze dit niet kunnen accepteren. Ik heb het steeds maar voor me uitgeschoven, omdat ik er verschrikkelijk tegen opzie. Ze zullen het dan ook heel moeilijk vinden en ik wil ze eigenlijk geen pijn doen, maar dit gaat nu wel gebeuren. Het is natuurlijk een schande voor hen dat ik, de geslaagde dochter, waar ze nogal over gepocht hebben in het dorp, nu door de mand val. Misschien willen ze me wel nooit meer zien. Voor mij niet zo'n ramp, maar voor de kinderen wel. Zij zijn dol op opa en oma en ik wil niet dat ze die band ook nog kwijtraken. Ze krijgen al genoeg verlies te verwerken dadelijk.

Waarom zijn pa en ma ook zo behoudend. Ik heb al zo vaak rekening met ze gehouden. Ik ben in de kerk getrouwd, terwijl ik liever was gaan samenwonen. Ik heb mijn kinderen laten dopen. Mijn slechte relatie met Juul in stand houden voor hen kan echt niet. Ik ga ze nu bellen.



In de derde persoon

Ineke van de Boom gaat scheiden. Zij en haar man Juul hebben veel gedaan om hun relatie te redden, maar het gaat niet meer tussen hen. Ineke heeft dit geaccepteerd. Maar ze heeft het nog niet tegen haar ouders verteld. Haar ouders zijn behoudende en erg kerkelijke mensen.

In het dorp, waar de ouders van Ineke wonen, zal als bekend wordt dat de dochter van Jan en Lies gaat scheiden het roddelcircuit op gang komen. Mensen zouden er wel eens plezier om kunnen hebben dat die zogenaamd geslaagde Ineke nu blijkt niet zo volmaakt te zijn als Jan en Lies voorspiegelden. Dat is voor Ineke's ouders, die altijd zo voorbeeldig hebben geleefd, waardoor ze nooit over de tong zijn gegaan, heel erg.

Behalve de schande zullen ze ook religieuze motieven hebben om de scheiding af te keuren. Het zou zelfs tot een breuk kunnen leiden. Ineke is bang dat haar ouders geen onderscheid zullen maken tussen de scheiding afkeuren en haar afkeuren.